ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ ਕਿਸੇ ਨਾਂ ਗਾਣਾ

ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ ਕਿਸੇ ਨਾਂ ਗਾਣਾ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ ਮੈਂ ਆਪੇ ਗਾ ਕੇ ਭਲਕੇ ਹੀ ਮਰ ਜਾਣਾ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ, ਕਿਸੇ ਨਾਂ ਗਾਣਾ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ, ਧਰਤ ਤੋ ਮੈਲਾ....
ਸੂਰਜ ਜੇਹਾ ਪੁਰਾਣਾ
ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਤੋ ਪਯਾ ਅਸਾਨੁਂ
ਇਸ ਦਾ ਬੋਲ ਹਂਢਾਣਾ
ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਹ ਨਾਂ ਕਾਈ
ਇਸ ਨੂਂ ਹੋਂਠੀਂ ਲਾਣਾ
ਇਹ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਨਮਿਯਾ
ਨਾਲ ਬਹਿਸ਼੍ਤੀਂ ਜਾਣਾ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ ਮੈਂ ਆਪੇ ਗਾ ਕੇ....
ਭਲਕੇ ਹੀ ਮਰ ਜਾਣਾ...
ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ, ਕਿਸੇ ਨ ਗਾਣਾ

ਇਹ ਗੀਤ ਦਾ ਅਜਬ ਜਿਹਾ ਸੁਰ
ਡਾਢਾ ਦਰ੍ਦ ਹਂਢਾਣਾ
ਕਤ੍ਤ੍ਤ੍ਕ ਮਾਹ ਵਿਚ
ਦੂਰ ਪਹਾੜੀ ਕੂਂਜਾਂ ਦਾ ਕੁਰਲਾਣਾ
ਨੂਰ - ਪਾਕ ਦੇ ਵੇਲੇ ਰਖ ਵਿਚ
ਚਿਡਿਯਾਂ ਦਾ ਚਿਚ੍ਲਾਣਾ
ਕਾਲੀ ਰਾਤੇ ਸਰਕਙਿਯੌ ਚੋਂ
ਪੋਂਣੌ ਦਾ ਲਂਘ ਜਾਣਾ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ ਮੈਂ ਆਪੇ ਗਾ ਕੇ....
ਭਲਕੇ ਹੀ ਮਰ ਜਾਣਾ...
ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ, ਕਿਸੇ ਨ ਗਾਣਾ


ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਗੀਤ ਨੇ ਦੋਹਾਂ
ਜਦ ਭਲਕੇ ਮਰ ਜਾਣਾ
ਬਿਰਹੋਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਇਯੌ ਸਾਨੁਂ
ਕਬ੍ਰ੍ਰੀਂ ਲਭਣ ਆਣਾ
ਸਭਨਾਂ ਸਾਈਯਾਂ ਇਕ੍ਕ ਅਵਾਜ਼ੇ
ਮੁਖੋਂ ਬੋਲ ਅਲਾਣਾ
ਕਿਸੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਲੇਖੀਂ ਹੁਂਦਾ
ਏਡ੍ਡਾ ਦਰ੍ਦ ਕਮਾਣਾ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ ਕਿਸੇ ਨਾਂ ਗਾਣਾ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ ਮੈਂ ਆਪੇ ਗਾ ਕੇ....
ਭਲਕੇ ਹੀ ਮਰ ਜਾਣਾ...
ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੀਤ, ਕਿਸੇ ਨ ਗਾਣਾ

ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਬਟਾਲਵੀ

ਸ਼ਿਵ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਵਾਰੁਫ੍ਫ਼ ਦੇ ਮੋਹਤਾਜ ਨਹੀ....
ਬਹੁਤ ਦਿਨੋਂ ਸੋਚ ਰੇਹਾ ਸੀ...
ਸ਼ਿਵ ਦੀਯਾਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੁ ਪਂਜਾਬੀ ਵਿਚ ਸਬ ਦੇ ਅਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂ
ਸ਼ਾਯਦ ਹੁਣ ਓਹ ਦਿਨ ਆ ਗਯਾ ਹੈ....
ਸ਼ੁਰੂ ਹੀ ਕੀਤ੍ਤਾ ਹੈ...
ਪਂਜਾਬੀ ਵਿਚ ਜਿਯਾਦਾ ਚਂਗਾ ਨਹੀ ਲਿਖ ਪਾ ਰੇਹਾ....
ਇਸ ਲਈ ਮਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇ...

ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਜੋਬਨ ਰੁਤ੍ਤੇ ਮਰਨਾ

ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਜੋਬਨ ਰੁਤ੍ਤੇ ਮਰਨਾ,
ਮੁਡ਼ ਜਾਣਾ ਅਸਾਂ ਭਰੇ ਭਰਾਏ
ਹਿਜਰ ਤੇਰੇ ਦੀ ਕਰ ਪਰ੍ਕਰਮਾ
ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਜੋਬਨ ਰੁਤ੍ਤੇ ਮਰਨਾ,
ਜੋਬਨ ਰੁਤ੍ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਮਰਦਾ
ਫੁਲ बणे ਜਾਂ ਤਾਰਾ
ਜੋਬਨ ਰੁਤ੍ਤੇ ਆਸ਼ਿਕ ਮਰਦੇ
ਜਾਂ ਕੋਈ करमॉ ਵਾਲਾ
ਜਾਂ ਓਹ ਮਰਣ ਕਿ जिहनां ਲਿਖਾਯੇ
ਹਿਜਰ ਧੁਰੋਂ विच ਕਰਮਾਂ
ਹਿਜਰ ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਾਂ ਮੁਬਾਰਕ
ਨਾਲ ਬਹਿਸ਼੍ਤੀਂ खड़ना
ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਜੋਬਨ ਰੁਤ੍ਤੇ ਮਰਨਾ,
ਸਜ੍ਜਣ ਜੀ, ਭਲਾ ਕਿਸ ਲਈ ਜੀਣਾ
ਸਾਡੇ ਜਿਹਾਂ ਨਿਕਰ੍ਮਾਂ
ਸੂਤਕ ਰੁਤ੍ ਤੋਂ, ਜੋਬਨ ਰੁਤ੍ ਤਕ੍ ਜਿਹਨਾ ਹਂਢਾਈਅ
ਸ਼ਰ੍ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਤ ਲਜ੍ਜਿਯਾ ਦੀਯਾਂ ਜਮ੍ਮਣ-ਪੀਡਾਂ
ਅਨਚਾਹਿਯਾਂ ਵੀ ਜਰਨਾ
ਨਿਤ੍ਤ ਨਿਸੇ ਦੇਹ ਵਿਚ੍ ਫੁਲ ਬਨ ਖਿਡ਼ਨਾ
ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਜੋਬਨ ਰੁਤ੍ਤੇ ਮਰਨਾ,

ਸਜ੍ਜਣ ਜੀ,
ਪਯੇ ਸਭ ਜਗ੍ਗ ਤਾਈਂ,
ਗਰ੍ਭ ਜੂਨ ਵਿਚ੍ ਮਰਨਾ
ਜਮ੍ਮ੍ਨੋ ਪਹਲਾਂ,
ਔਧ ਹਨ੍ਦ੍ਧਾਇਏ
ਫੇਰ ਹਨ੍ਦ੍ਧਾਇਏ ਸ਼ਰ੍ਮਾਂ
ਮਰ ਕੇ ਕਰਿਏ
ਇਕ੍ ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਿਟਟੀ ਦੀ ਪਰ੍ਕਰਮਾ
ਪਰ ਜੇ ਮਿਟਟੀ ਵੀ ਮਰ ਜਾਵੇ।
ਤਾਂ ਜਿਊ ਕੇ ਕਿ ਮਰਨਾ
ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਜੋਬਨ ਰੁਤ੍ਤੇ ਮਰਨਾ,
ਮੁਡ਼ ਜਾਣਾ ਅਸਾਂ ਭਰੇ ਭਰਾਏ
ਹਿਜਰ ਤੇਰੇ ਦੀ ਕਰ ਪਰ੍ਕਰਮਾ
ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਜੋਬਨ ਰੁਤ੍ਤੇ ਮਰਨਾ